Een man van middelbare leeftijd kijkt terug op zijn schooljaren. Vaak twijfelt hij aan zijn geheugen, was het zo gegaan of toch anders? Wat was er overgebleven van de idealen van vroeger, het verlangen naar het echte leven, de uitdagingen en de liefde? De man die terugkijkt op een middelmatig leven, een keurig baantje een huwelijk een scheiding en uiteindelijk rustig voortkabbelende jaren in een opgeruimde flat.

Alles verandert als hij een erfenis krijgt van de moeder van zijn eerste vriendin. Een klein geldbedrag en een briefje met een verwijzing naar een dagboek. Dat dagboek is nog in bezit van de dochter, zijn oude vriendin, die er geen afstand van kan doen. Langzaam en precies voert de ik verteller je mee naar de gebeurtenissen uit zijn jeugd en het hernieuwde contact met zijn oude vriendin..

Ik ga het iedereen aanbevelen.

Hij gaat uit van alledaagse situaties of herkenbare voorstellingen en weet daar in een geconcentreerde, beknopte vorm een beeldspraak aan te verbinden die heel natuurlijk overkomt, maar je als lezer tegelijkertijd verrast achterlaat. Een aanrader!

Luister in de Mediatheek hieronder naar een van zijn gedichten.

Dat heb ik gedaan. Op een zondagmorgen begonnen was ik meteen onder de indruk. Had ik eigenlijk geen zin meer om te stoppen. Yves Petry schrijft prachtig. Ik geef het grif toe: helemaal fout dat ik het niet eerder las!

In het boek gaat het om de dood van Bruno, die niet meer wil leven en Marino vraagt  hem te helpen om op een bijzondere manier dood te gaan. Verdoving, amputatie van de penis, het bewaren van de smakelijkste delen in de diepvriezer, en het begraven van het lichaam. Als lezer vlieg je er doorheen, het is fascinerend en spannend. Bruno doceert literatuur als bijvak en doet dit met veel enthousiasme. Tot hij zich op een moment zelf hoort spreken en het leven hem van het ene op het andere moment tegen staat. Dat is ook het moment dat hij vergaande beslissingen voor zichzelf neemt. De andere protagonist, Marino, is aan zijn moeder blijven hangen na de dood van zijn vader. Hij heeft nauwelijks contacten en weet enkel onder druk van zijn moeder een opleiding te volgen en uiteindelijk een computerwinkel te openen. Daar leren de twee mannen elkaar kennen.

De maagd Marino is een intrigerend en origineel boek dat ik iedereen aanbeveel. Ideaal om in leesclubs te bespreken omdat er veel over te zeggen valt. Lees en oordeel zelf!

Twee van zijn vrienden, Libor en Finkler, zijn kort achter elkaar weduwnaar geworden. Na een etentje met zijn drieën wordt Treslov op weg naar huis overvallen door – een vrouw. Ze duwt hem tegen een etalageruit en later meent hij zich te herinneren dat ze iets als ‘Yo jood’ tegen hem heeft gezegd. Vanaf dat moment denkt hij jood te zijn, en alsof dat nog niet genoeg is krijgt hij een relatie met een joodse vrouw.

Alle personages worstelen met fundamentele vragen over hun eigen identiteit. Libor en Finkler rouwen om hun overleden echtgenotes en Treslov worstelt met zichzelf. Het is doordrenkt van geweldige humor af en toe zwart maar absoluut origineel. Ik vond het geweldig!

Norah wordt door haar vader gevraagd naar Senegal te komen. Waarom vertelt hij niet. Met tegenzin, niet in staat te weigeren, laat ze werk, man en kinderen achter en vertrekt. Haar vader, gevlucht uit Frankrijk en zijn huwelijk toen zij nog een kind was, is een vreemde voor haar geworden met wie ze een moeizame relatie onderhoudt. Ze heeft hem terecht veel te verwijten. Al snel blijkt dat hij haar heeft laten komen om haar broer Sony te verdedigen voor de verdenking van moord op de vrouw van zijn vader.

Ndiaye schrijft in prachtig proza de geschiedenis op van een vrouw die advocate is geworden door keihard te werken. Die een moeder heeft die nooit heeft kunnen verwerken dat ze gescheiden is van haar zoon, en van een vader die in apathie leeft en nauwelijks bereikbaar is voor haar.

Ze zat daar, alleen, in het schelle licht van een vreemd huis, op een harde stoel van koel, glad metaal, en er huisde rust in heel haar lichaam en rust ook in haar geest.
Ze begreep wat zich in het huis van haar vader had afgespeeld, ze begreep hen allemaal, alsof ze op een en hetzelfde moment op ieders buik had plaatsgenomen.

Cromwell is in de meeste boeken een niet belangrijk personage, en dan wordt hij ook nog vaak neergezet als een verrader, een listige corrupte man waarmee je beter niks te maken kon hebben. Mantel’s Cromwell daarentegen is fascinerend, intrigerend en bovenal menselijk.

Wolf Hall leest van begin tot einde als een sneltrein en de scenes volgen elkaar in rap tempo op. Door dit snelle tempo kostte het me even moeite om ‘in’ het boek te komen, maar de wisselingen tussen heden en verleden maakten juist dat ik bleef lezen aangezien ik de gebeurtenissen uit Cromwell’s verleden wilde weten waar af en toe kort naar gehint werd.

Wolf Hall is een werkelijk schitterende roman over een van de belangrijkste personen uit de Engelse politieke geschiedenis.

Alle twee van harte gefeliciteerd!

David Grossman ontving voor Een vrouw op de vlucht voor een bericht de Vredesprijs van de Duitse Boekhandels

David Grossman (1954) is een van Israëls beroemdste schrijvers en als pleitbezorger van een ‘twee staten oplossing’ een van de meest gehoorde stemmen van zijn land.

Een vrouw op de vlucht voor een bericht is een groots verhaal over een vrouw, haar twee zoons en hun verschillende vaders. Een roman over vriendschap, emotie, en ruimhartigheid, over een grote liefde, over versmade liefde en over ouderschap.

Bekijk hier de boeken van David Grossman »
Lees hier een interview met David Grossman »

Gerbrand Bakker werd voor de vertaling van Boven is het stil de prestigieuze IMPAC (International Impac Dublin Literary Award) toegekend.

Gerbrand Bakker (Wieringerwaard 1962) is schrijver en hovenier. Zijn roman Boven is het stil is vele malen bekroond en in tien talen vertaald. Er is een toneelbewerking van gemaakt en er is een verfilming op komst.

Boven is het stil is een loflied op de schoonheid van de natuur, een boek over weilanden, water, vogels, ijs in sloten en meertjes, koeien, schapen, twee aardige ezels, en één bonte kraai. Maar in de uitgestrektheid van deze natuur kan men snel in zijn eenzaamheid verdrinken. Daarom is het verhaal van Helmer, boer tegen wil en dank, ook het verhaal van een knagende hunkering naar het onbekende.

Bekijk hier de boeken van Gerbrand Bakker »
Lees een interview met Gerbrand Bakker »

Een oude man denkt op zijn sterfbed voor het eerst weer terug aan zijn vader.

Acht dagen voor George Washington stierf begon hij te hallucineren. Op zijn gehuurde ziekenhuisbed, dat midden in zijn eigen woonkamer was neergezet, zag hij insecten in en uit denkbeeldige scheuren in het stuc van het plafond schieten.

Omringt door zijn familie komen tussen waken en dommelen in de herinneringen bij George. Belden uit zijn jeugd: zijn strenge moeder, die vooral probeerde ordening in haar leven en haar gezin te houden. Herinneringen aan zijn vader – een dromer met epilepsie, die de familie verliet toen hij erachter kwam dat zijn vrouw hem in een inrichting op wilde laten nemen. Des te dichter zijn dood komt des te verder blijkt hij terug te gaan in de tijd, met zijn vader mee naar het verhaal van diens geliefde vader…

Kwikzilver is een intiem en poëtisch boek, het roept een dromerige sfeer op. In de enthousiaste recensie in Trouw werd terecht opgemerkt dat de zinnen weliswaar bijzonder mooi maar in een enkel geval erg lang zijn en je het spoor bijster raakt. Voor mij klopte dat wel enigszins met het feit dat George ligt te dwalen in zijn gedachten. En toch had een redacteur op het een of andere punt ietsje zorgvuldiger mogen zijn.

De kracht van het verhaal doet dit geen afbreuk – Kwikzilver is een bijzonder debuut!