Toen ik het Nederlandse leesexemplaar van Robijnrood meenam op een korte vakantie bij mijn familie in Zwitserland heb ik ter plekke de andere twee delen in het Duits gekocht en binnen drie nachten was het uit. En zoals het hoort bij dit soort boeken heb ik veel liggen giechelen en ook een paar traantjes weggepinkt. Gwen, de hoofdfiguur in dit geestige en met veel humor geschreven tijdsreisboek, is meteen je vriendin. Lezen dus! Maar eerst deel I natuurlijk… en als je niet tot februari kan wachten kan je onder het knopje ‘Andere edities’ de Duitse versie bestellen en je best doen.

Aaah! Waarom is niemand in haar familie normaal?! Gek wordt de zestienjarige Gwen soms van haar strenge oma lady Arista, haar bemoeizuchtige tante Glenda en vooral haar arrogante nichtje Charlotte. Maar boven alles van de vele geheimen in haar eigenaardige familie… Alles wordt anders als ze op een dag plotseling terechtkomt in het Londen van honderd jaar geleden. Wanneer ze gelukkig ook weer snel naar haar eigen tijd terugspringt, wordt duidelijk dat zijzelf het allergrootste geheim van de familie is. Gwendolyn komt terecht in een wereld van tijdreizen, prachtige kostuums, een geheim genootschap, een machtige graaf en vooral ook… de knappe Gideon. En ze komt erachter dat het niet handig is om dwars door alle eeuwen heen ook nog verliefd te worden…

Ik sorteer vuilnis sinds ik kan kruipen en mensen zeiden altijd tegen me: ‘Wie weet wat voor speciaals je ooit zult vinden.’ Op een goede dag was dat het geval.

De 14-jarige Rafael Fernández woont, samen met zijn vrienden, op een vuilnisbelt – geïnspireerd op de vuilnisbelten in de buurt van Manila waar de auteur woont en werkt. Rafael heeft geen opleiding en geen enkel toekomstperspectief: hij voorziet in zijn levensonderhoud door afval te sorteren. Dan vindt hij tussen de rotzooi een tas met daarin een sleutel, en vanaf dat moment zal zijn leven nooit meer hetzelfde zijn…

Je ruikt de vuilnisbelt, je voelt de spanning, je wilt telkens doorlezen en het boek niet aan de kant leggen! Je wilt absoluut te weten komen wat er verborgen wordt gehouden. Mijn absolute 13+ top tip!
Deze titel hebben we ook in het Engels voor jullie staan (zie ook Andere edities hiernaast)

Los van al de aandacht is de roman een hilarische schets van een onalledaagse familie en een warm portret van een wel heel bijzondere moeder.

Ernest van der Kwast komt 24 maart voor een lezing naar Bergen op Zoom. Agenda»

Mama Tandoori is het geromantiseerde verhaal van de Indiase moeder van Ernest van der Kwast. Ze leeft bij het motto ‘Gratis is goed’ en heeft altijd een deegroller op zak. Ook de rest van de familie is een bont gezelschap. Uncle Sharma speelde als Bollywoodster in meer dan tweehonderd films en tante Jasleen was ooit de grote atletiekbelofte van India. Zonder schroom vertelt de schrijver over de levenswandel van zijn onalledaagse familieleden, wier voetstappen nog lang in de oren van de lezer zullen naklinken.

Sinds oma dood is, is opa erg eenzaam, en lijkt hij het gezelschap van zijn lievelingskleindochter extra op prijs te stellen. De ouders van Justine vinden dan ook dat ze tijdens de paasvakantie wat vaker bij opa langs moet om hem eten te brengen en een beetje voor hem te zorgen. Maar Justine wil niet meer naar opa, ze weet dat zijn eenzaamheid maar een smoesje is en ze is bang voor hem omdat hij altijd aan haar wil zitten.

Als ze erover probeert te praten, wil niemand naar haar luisteren. Haar ouders doen haar verhaal af met: ‘ze is in de puberteit, dat gaat weer over’ en ook haar grote broer met wie ze het altijd goed kon vinden wordt boos dat zij ‘zulke onzin’ over opa verteld. Haar beste vriendin Lissie is op vakantie en Justine voelt zich alleen. Dan komt Klap in haar leven, een jongen die ze eigenlijk heel vervelend vindt maar die besloten heeft haar vriend te worden en daarin vastberaden is. Justine moet toegeven dat met Klap alles anders is, dat zij het fijn vindt om met hem samen te zijn, dat hij haar niet alleen laat en dat hij wil weten wat er met haar aan de hand is. Dat sterkt haar wil en doet haar besluiten haar eigen weg te gaan en zich te bevrijden van de enge beelden uit haar verleden.

Achter de stilte is een beklemmend boek over misbruik, een moeilijk en belangrijk onderwerp. Het mooie is dat het een positief en krachtig verhaal is want Justine lukt het zichzelf te redden. Doordat het uit de ik-perspectief wordt verteld zit het je heel dicht op de huid. Dat maakt het de lezer niet makkelijk. Je moet mee door haar pijn, schaamte en angsten maar mag ook trots op haar moed en wilskracht zijn, op de geestigheid en vrolijkheid die ze alsnog opbrengt.

Justine is een ontzettend leuk en slim meisje en ze komt uit een hele gewone familie. Vooral dat laatste is pijnlijk: het onvermogen van de ouders te willen zien wat er aan de hand is. De moeder vlucht in migraine, de vader in woede-uitbarstingen, de broer verdwijnt weer naar zijn studieplek. Ik vrees dat dit verhaal nog veel te vaak voorkomt…

Frank is vijftien en vindt dat hij nu oud genoeg is om mee te mogen doen aan de Vastenavond ceremonie die zich ieder jaar achter gesloten deuren in de woonkamer van zijn ouderlijk huis afspeelt. Dit jaar zal hij gewoon uit bed stappen zodra zijn zusje in slaap is gevallen, de trap aflopen de woonkamerdeur opengooien en iedereen verrassen. Hij heeft maar een vaag idee wat zich er eigenlijk afspeelt, hij kent alleen de verhalen over de Mombakkes – de gemaskerden – die met Vastenavond op bezoek komen en in deze éne nacht de baas zijn. Zelfs zijn vader zal zich moeten schikken.

Maar de tijd gaat traag, zijn zusje wil niet slapen en Frank ligt gespannen te wachten en na te denken. Geleidelijk begrijpen we waarom zijn besluit, tegen de wil van zijn ouders in toch mee te willen doen aan het feest, zo moedig van hem is en de weg naar beneden zo zwaar, waarom hij zo veel gedachten in zijn hoofd heeft die proberen hem tegen te houden.

Frank’s vader is architect en net zo perfect als zijn huizen moet ook de rest van zijn leven functioneren. Hij terroriseert zijn gezin met zijn waan voor netheid, orde en perfectie. “Een vent met kreuken in zijn hemd, zo zegt mijn vader, is geen vent” en om er zeker van te zijn dat geen kreuken in zijn hemden zitten strijkt hij ze zelf, allemaal precies op dezelfde manier. Omdat de school, leraren en de andere kinderen niet deugen geeft hij ook zelf les aan zijn zoon. En Frank observeert, luistert, probeert te begrijpen, te onthouden een betere kopie van zijn vader te worden – vooral ook om te kunnen overleven.

Als hij die avond eindelijk in de salon zit, anders dan gehoopt verscholen achter een bank, neemt het verhaal een onverwachtse wending en wordt in een grootse finale de perfecte vader ontmaskerd en een ongelofelijk familiegeheim onthuld.

Do van Ranst beschrijft op indringende wijze een jongen die zijn uiterste best doet de ideale zoon voor zijn ziekelijk perfectionistische vader te zijn. De roman zit zo verrassend in elkaar en de auteur heeft Frank zo een geloofwaardige stem gegeven (terwijl hij een meer dan onalledaagse jongen is) dat je moet huiveren van de gruwel die achter zijn belangeloos vertelde verhalen schuilt. Een ontzettend knap boek!

Marcelo Sandoval hoort muziek in zijn hoofd. Hij woont in een boomhut en onthoudt de meest bizarre feiten en details. Niet bepaald de gemiddelde zeventienjarige, zou je denken…
Wie een labeltje op hem wil plakken, noemt Marcelo een Aspergerpatiënt. Niet dat hij dat zelf zo ziet, maar hij weet dat veel mensen het prettiger vinden om een buitenstaander zoals hij in een hokje te plaatsen. Marcelo is zelf helemaal tevreden met zijn bestaan. Hij verheugt zich op de zomervakantie, waarin hij maandenlang voor zijn geliefde paarden kan zorgen.

Tenminste… dat denkt hij. Zijn vader heeft andere plannen met hem. Hij vindt het tijd worden dat Marcelo kennismaakt met de échte wereld en heeft een zomerbaantje voor hem geregeld in de postkamer van zijn advocatenkantoor. Marcelo heeft weinig keus en gaat met tegenzin aan de slag.

Wat hij niet weet is dat deze zomer hem voor goed zal veranderen!

Thomas ontmoet Silke op een verlaten kruispunt. Ze vliegt door de lucht als haar wiel in de tramrails blijft steken. Thomas ontfermt zich over haar afgebroken voortand. ‘Je moet hem in je mond stoppen, anders sterft hij af,’ zegt de taxichauffeur die hen naar de eerstehulppost brengt. Een paar weken na deze intimiteit stelt Thomas voor dat Silke blijft logeren. ‘En met logeren bedoel je logeren?’ vraagt zij.

Thomas is promovendus Sterrenkunde, vijfentwintig jaar en nog maagd. Hij verlangt naar Silke, maar zij, beeldschoon met fonkelnieuwe voortand, wil ternauwernood lepeltje-lepeltje liggen. De avonden dat ze niet samen zijn, is Thomas alleen in zijn portiekflat in ‘de buitenste buitenwijk van de stad’. Daar volgt hij Silkes sporen op websites als Hyves en Facebook, waar ze te zien is op foto’s van wilde feestjes. Gaandeweg wordt het Thomas duidelijk dat hij niet de enige is die worstelt met lichamelijke intimiteit. Want wil Silke geen seks met hém, of wil ze überhaupt geen seks? En waarom blijft ze hem dan opzoeken? Er volgt een ontroerend maar grimmig spel van aantrekken en afstoten. En van desastreuze chantage.

Voor het eerst in de geschiedenis zal een Nederlandse roman ook buiten de aarde te lezen zijn. Speciaal voor de ruimtereis is de eerste pagina van het boek verkleind afgedrukt op hittebestendig plastic. De pagina gaat mee met een satelliet van ISIS. Dit Nederlandse bedrijf maakt satellieten zo klein als een pakje melk.

Ze durft haar geheim met niemand te delen, is erg gesloten, hard en op zichzelf. Ze snapt niet waarom ze in deze wereld terecht is gekomen. Tot ze Spijder ontmoet en de gebeurtenissen zich opstapelen. Ineens komt Jem intens met het leven in aanraking: voor het eerst leert ze echte vriendschap en liefde kennen, merkt ze wat het betekent zich voor iemand te openen en gevoelens toe te laten en leert ze uiteindelijk ook dat het leven de moeite waard is ook al gaan we ooit allemaal dood.

Een meeslepend en razend spannende thriller, die je nadenkend achterlaat.