Tips van Eric

Alan Hollinghurst, Kind van een vreemde

Behoort tot het mooiste dat ik dit jaar heb gelezen.

Hollinghurst was niet genomineerd voor de Man Bookerprize 2011. Een schande vonden vele literatoren, hoogleraren en critici. Dat de belangrijkste jaarlijkse prijs voor Brits-Engelse literatuur niet naar het beste Engelstalige literaire boek zou gaan! Het moge duidelijk zijn: men heeft het hier over een zwaargewicht die een zwaar literair meesterwerk heeft geschreven.

Of de Britse critici c.s. gelijk hebben kan ik in alle Hollandse bescheidenheid niet zeggen, maar Kind van een vreemde vond ik een heel mooi en heel knap gemaakt boek. Literatuur (structuur, zinsbouw, thema’s) van de bovenste plank en toch ‘lekker’ leesbaar. In vijf hoofdstukken springen we van 1913 tot in de huidige tijd.
Lees verder »

Willem Nijholt, Met bonzend hart

De grootste verrassing is wellicht dit: Willem Nijholt kan prachtig schrijven!

De brieven van Willem Nijholt aan Hella Haasse gaan over diverse onderwerpen: de periode van de dertiger en veertiger jaren in Indonesië, de theaterwereld vanaf de zestiger jaren en zijn hedendaags gevecht met keelkanker.

Waar Nijholt schrijft over Indië doet hij dat sfeervol, melancholiek en emotioneel, als hij het Nederlands toneelwereldje beschrijft doet hij dat fel en hartstochtelijk met hier en daar wat smeuïge maar ook flinke uithalen naar Bekende Nederlanders. En als hij over zijn ziekte schrijft leef je mee met de onderzoeken, uitslagen en behandelingen.

Lees verder »

Haruki Murakami, 1q84 deel 3

Murakami verandert je, subtiel maar niet onmerkbaar.

Afgelopen najaar las ik de eerste twee delen van 1q84, deze maand heb ik het onlangs verschenen derde (slot)deel gelezen. Een slordige 1300 bladzijden in totaal. 1300 bladzijden met gedoseerde melancholie, spanning en mystieke gekte, geschreven in de veelgeprezen lichte en heldere taal van Murakami. Daar heeft de Nederlandse vertaler veel aan bijgedragen. Zijn vertaling heeft voor mij de juiste toon en wringt nergens.
Lees verder »