Ik sorteer vuilnis sinds ik kan kruipen en mensen zeiden altijd tegen me: ‘Wie weet wat voor speciaals je ooit zult vinden.’ Op een goede dag was dat het geval.

De 14-jarige Rafael Fernández woont, samen met zijn vrienden, op een vuilnisbelt – geïnspireerd op de vuilnisbelten in de buurt van Manila waar de auteur woont en werkt. Rafael heeft geen opleiding en geen enkel toekomstperspectief: hij voorziet in zijn levensonderhoud door afval te sorteren. Dan vindt hij tussen de rotzooi een tas met daarin een sleutel, en vanaf dat moment zal zijn leven nooit meer hetzelfde zijn…

Je ruikt de vuilnisbelt, je voelt de spanning, je wilt telkens doorlezen en het boek niet aan de kant leggen! Je wilt absoluut te weten komen wat er verborgen wordt gehouden. Mijn absolute 13+ top tip!
Deze titel hebben we ook in het Engels voor jullie staan (zie ook Andere edities hiernaast)

Bekijk hier onze favoriete prentenboeken van deze zomer!

Dit is het grootste probleem: mijn moeder is dood.

Dit is het een na grootste probleem: mijn vader weet het even niet zo goed.

Dat mag natuurlijk best, maar er komt wel veel rommel van. Die moet ik steeds opruimen en ik ben nog maar tien.

Verder zijn er kleinere problemen: De boot is klein. We hebben weinig geld. Mijn vader is barbier en geen gewone kapper die ook vrouwen kan, dus heeft hij maar de helft van de wereldbevolking als klandizie. Gelukkig zijn hier best veel mannen die zich het liefst de hele dag laten scheren en knippen. Tenminste, dat zegt mijn vader.

Dan is er nog het nieuwste probleem dat klein begon maar steeds groter wordt: mijn moeder is gecremeerd en ze zouden de as nasturen, maar ze kunnen ons denk ik niet vinden.

Omdat mijn vader het even niet zo goed weet. Omdat ik nog maar tien ben.

‘We zijn op doorreis,’ zegt de vader van Olivia.

Maar wat is een doorreis als je niet van je plek komt? Op een boot nota bene, gestrand in de tuin van een kapsalon? Het is maar voor tijdelijk, weet Olivia, zolang haar vader het even niet zo goed weet. Maar hoe kom je weg van een boot in de tuin? Zonder moeder, maar met veel herinneringen en een compleet veranderd leven?

Een vrouw en een man rijden op de motor langs een grote bramenstruik. ‘Lekker’ denkt de vrouw, ‘wat zou een brood met bramenjam toch heerlijk zijn!’ Ze trekt haar man aan zijn jas en de twee rijden terug om bramen te gaan plukken. Maar ze hebben geen emmertje en dat is niet handig dus eerst weer naar huis een emmer halen. Als ze terugkomen bij de bramenstruik staat er net een grote hond tegenaan te plassen – grrrr wat jammer! Weer geen bramen. Thuis komen ze op een idee: ze gaan zelf een bramenstruik planten. Dat wordt een heel project maar op een dag, naar lang wachten, hangt ineens bij het wakker worden een dikke zwarte braam voor de neus van de man. De bramen zijn rijp! Dus er wordt geoogst en ingekookt en dan gaat het naar het park om op een picknickdekentje eindelijk een lekker broodje bramenjam te eten. Maar dan…

Natascha Stenvert heeft een geweldig mooi collage-kijk-boek gemaakt waar veel te ontdekken en te giechelen valt! Helemaal terecht dus: vandaag 4 sterren in de Volkskrant.

Hoewel Roseanne McNulty naar verluidt al bijna honderd is, gaat ze een onzekere toekomst tegemoet: de psychiatrische inrichting waar ze vrijwel haar hele volwassen leven heeft doorgebracht zal gesloten worden. Aan dokter William Grene de beslissing welke patiënten opnieuw moeten worden opgenomen en welke uit de inrichting zullen worden ontslagen.

Hij heeft het sterke vermoeden dat Roseanne niet gek is en nooit is geweest – heeft zij haar artsen al die jaren gemanipuleerd of beschermt haar geheugen haar voor een bittere en ondraaglijke waarheid? Gefascineerd probeert Grene haar verhaal te achterhalen…

Hij maakt een hele hoop mooie kleuren aan met vruchten en bladeren en roept dat iedereen door hem beschilderd kan worden. Algauw zijn leeuw, olifant, giraffe en zebra met bloemetjes, strepen, stippen in alle kleuren van de regenboog beschilderd…

Maar als de leeuw honger krijgt weet hij niet wie van de dieren hij nu op moet eten – hij lust wel een zebra maar kan het niet meer vinden. De dieren willen weer af van de kleuren en terug naar hun eigen kleur maar Ron weet niet hoe hij dat moet doen en vlucht. Een tropische regen komt hem op het laatste moment tot hulp.

Een mooi getekend kleurrijk en vrolijk prentenboek met een verhaal.

Het mythische rijk verkeert opnieuw in gevaar, en Geronimo moet tot het uiterste gaan om het van de ondergang te redden! De Vuurspuwer is ontwaakt en deze veroorzaakt met zijn aardschokken diepe kloven in heel Fantasia. Bomen zijn omgevallen, struiken en pollen uitgerukt, overstroomde riviertjes hebben bossen en weiden onder water gezet en het elfde bos, het oude hart van het Rijk van de Elfen, lijkt in kleine stukjes gereten door enorme kloven en ravijnen! En alsof dit allemaal nog niet erg genoeg is, is Gaja, de fee van de Aarde en de zus van Florina, ook nog eens ontvoerd! Fantasiastisch-vreemd allemaal!

Voor Geronimo betekent dit het begin van een nieuw avontuur, waarbij hij dwars door rijken vol toverkracht reist, zoals het Domein van de Blauwe Eenhoorns.

Natuurlijk zitten ook in dit deel weer magische geurpagina’s verstopt! En omdat het de vijfde Fantasia is én De Wakkere Muis vijf jaar bestaat, is er een gi-ga-gave pen met onzichtbare inkt bijgestopt. Schrijf al je geheimen met deze pen op. Alleen jij weet hoe je de tekst kan lezen!

Erewoord van Stilton, Geronimo Stilton!

Mejuffrouw Muis ging op reis naar de Costa del Sol, betrok een prachtig rijtjeshuis, ontmoette een bijzondere dokter in het ziekenhuis én trainde haar vetrolletjes eraf in de sportschool. In dit nieuwe boek zet Mejuffrouw Muis de grote stap naar het moederschap! Samen met haar dokter bereidt ze zich voor: een knuffel, een flesje, een buggy. Ze bedenken de beste namen voor een jongen én voor een meisje en discussiëren over de slaapplaats: een wiegje, een ledikant, of – zoals Lucebert suggereert – een mand.

Na negen lange dagen wachten en bakkeleien krijgen ze alle drie hun zin: niet één muisje, maar negen babymuisjes telt het gezin!

In het begin een beetje droevig boek over de drie zusjes Nibbedonk die hun ouders zijn kwijt geraakt. Gelukkig is er dan de burgemeester van het plaatsje Knauteringen die hen een heel bijzonder huis geeft om in te wonen: een groot rood ei.

Als de zusjes er eenmaal wonen gaan ze op onderzoek uit en belanden uiteindelijk op de maan!

Ik heb er erg van genoten, leuk en vlot te lezen zomerboek met ook nog eens mooie illustraties van Loes Riphagen.

Ik zie ik zie is een vrolijk en mooi vormgeven boekje om eindeloos te kijken, worden te leren, te tellen, plezier te hebben. De tekeningen van Marianne Dubuc zijn bijzonder leuk, kleurrijk en met een liefdevol knipoogje.

Een boek voor jong en oud!